29 Eylül 2016 Perşembe

Peter Baumann - Machines Of Desire 2016



Yeni çıkan albümlere bakarken uzun yıllar sonra Peter Baumann yeni albümüyle karşıma çıktı. İlk solo albümünden tam 40 yıl sonra. Biraz heyecan biraz da sevinçle hemen yeni albümünden parçaları dinlemeye başladım. 70'li yılların Tangerine Dream müziğini hiç aratmıyordu. Bir gün içinde albümü 5-6 kez dinledim. Şimdi albümü yazarken tekrar dinliyorum.

18 yaşında müziğe başladığı Tangerin Dream grubundan ayrıldıktan sonra çıkardığı 4-5 albüm üzerine başka bir albüm çıkarmamıştı. Son albümünü 1983 yılında çıkardı. Sonrasında, 80'li ve 90'lı yıllarda bazı Tangerine Dream albümlerinde gözükse de, genel olarak müzikten bir hayli uzaktı. Neyse ki bu uzun sessizliğini bu yıl bozdu ve progresif rock müziğine geri döndü. Umarım bu albümü numunelik bir albüm değildir. Yine umarım ki önümüzde ki yıllarda da yeni albümler çıkartır.

Aslında Peter Baumann geçtiğimiz 2015 yılında, Tangerine Dream'in yeni kadrosuna dahil olmuş ancak bazı uyuşmazlıklar yada başka bir sebep yüzünden grupla devam etmemiş. Bunun üzerine yada daha önceden kafasında oluşturduğu albüm fikrini maddeye çevirmiş. Çok da iyi etmiş, yeni bir albüm yaparak.

'Machines of Desire' albümü 1972-77 yılları arası Peter Baumann'lı Tangerine Dream müziğinin 2016 yılına yansımış hali gibi. Albümü dinlerken 'Zeit', 'Phaedra', 'Rubycon' albümlerinde olduğu gibi Tangerine Dream altın çağının yaşandığı, grubun elektronik progresif rock devi müzikal kimliğini kazandığı dönemi hatırlatıyor. Kaotik, gotik (ve pagan ezgileri), kozmik seslerin bolca bulunduğu, aralara minimalist piyano tınıları eklendiği Tangerine Dream'in ilk dönemi. Yani, muhteşem bir albüm!!!

'Ordinary Wonder' parçası albümde beğendiğim en güzel parça. 70'li yılların sonları ve 80'li yılların Tangerine Dream müziğinin üzerine Peter Baumann yaratıcılığı eklenmiş gibi sanki. Ridney Scott bu parçayı dinlese kesinlikle bir filminde kullanmak ister. O kadar güzel bir parça...

Arkadaş haklıymış, biraz yeni grupları dinlemem lazım. Gerçeği günümüzde progresif rock'ın durumu popüler gruplar hakimiyetinde ve maalesef o popüler gruplarda metal ve neoprog zımbırtısı etrafında dönüp duruyorlar. Yine de yeni çıkan albümleri iyi tarayıp aralarından iyilerini bulmak gerek. Peter Baumann'ın 'Machines of Desire' albümü yeni çıkan albümleri daha çok dinlememi sağlayacak sanırım.

1. The Blue Dream (05.53)
2. Searching In Vain (05.37)
3. Valley Of The Gods (04.13)
4. Echoes In The Cave (03.55)
5. Ordinary Wonder (06.00)
6. Crossing The Abyss (05.58)
7. Dancing In The Dark (04.57)
8. Dust To Dust (06.24)

Süre : 42.57

Peter Baumann / Klavye, Synth(ses düzenleyici), Yönetim, 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder