24 Mayıs 2017 Çarşamba

Best Prog Rock Albums of The 2000s

2000-2010 arası yeni dönem ve eski dönem progresif rock gruplarından ilk aklıma gelenlerinden en beğendiğim albümleri sıraladım. Sıralamayı da en iyiler olarak değil, kendi zevkime göre yaptım.

Yaptığım liste en iyi albümler diye herhangi bir yerde yayınlanmadı yada oylanmadı. Tamamen son 10 yılda dinlediğim kolay kolay unutamadığım albümlerin listesi.

Magma - K.A. 2004


Gargantua - Kotegarda 2007


Senogul – Senogul 2007


Planet X – Quantum 2007


The Future Kings Of England – The Fate Of Old Mother Orvis 2007


Metamorfosi - Paradiso 2004


Wobbler – Afterglow 2009


Izz – My River Flows 2005


Wolf People – Steeple 2010 


Gargamel – Descending 2009


Birds and Buildings - Birds and Buildings 2008


Diagonal - Diagonal 2008


Goodspeed! You Black Emperor – Lift Your Skinny Like Antennas To Heaven 2000


Finisterre – La Meccanica Naturale 2004

23 Mayıs 2017 Salı

Amon Düül - Paradieswarst Düül 1970


1968 yılında bir alman öğrenci komunünün adıydı, Amon Düül. Kalabalıklardı; bir müzik grubu için fazlaydılar. Çok kalabalık olmalarından dolayı mıdır bilmem, aynı yıl Amon Düül komunünden bazıları ayrılıp, Amon Düül II adlı krautrock'ın efsanelerinden biri oldular. Amon Düül komününde kalanlar da bir grup haline gelip rock albümleri çıkardılar ancak Amon Düül II kadar uzun süreli olmadı müzik hayatlarını.

Amon Düül, Amon Düül II'ye göre yaptıkları müzik farklıydı. Saykodelik rock'ı daha fazla ön plana çıkardılar. Diğer gruba göre çok daha deneyseldi. Çıkardıkları ilk iki albüm, kayıtların kötü olmasının da sebebiyle pek sevilmedi. Üçüncü albümde ise hem kayıtların iyi olması hem de müzikte biraz daha olgunlaşmasının da katkısıyla güzel bir albüm ortaya çıktı.

Amon Düül grubunun tek sevdiğim albümü bu oldu şimdiye kadar. Hala daha arasıra açar, dinlerim,  her dinleyişimde de rahatlatır. Hemen hemen benzer müzik yaptıkları dönemin önemli saykodelik rock gruplarından Velvet Undergrand yada Pink Floyd yerine Amon Düül'ün bu albümlerini kolaylıkla tercih ederim.

Albüm baştan sona folk ve saykodelik rock'ın içiçe geçişiyle dolu. İçilen esrar'ın da etkisiyle ortaya minimalist, avantgard, folkik ve saykodelik yapıda, benim için mükemmel bir albüm ortaya çıkıyor.  

Daha ilk açılışında ki 17 dakikalık 'Love is Peace' parçasında içtiğiniz biranın yanına meze oluyor. Minimal piyano'nun, folkvari akustik gitarları ve ilginç vokalleriyle dumanlı, yarı karanlık bir oda'da bütün damarlarına kadar işliyor müzik. 'Snow Your Thirst And Sun Your Open Mouth' parçası, biraz daha hareketli ve saykodelik yönü daha ağır basıyor. Albümü bütünüyle, ayırmadan seviyorum ama bu parçada ki bas gitar ve elektrik gitarı, diğer parçalara göre daha çok seviyorum. Bitişi ise piyano'nun tek tuşuyla, dan diye oluyor.

'Paramechanische Welt''in agresif, saykodelik bir yapısı var. Akustik gitar ile sanki blues yapmaya çalışıyorlar gibi. Müziğin altında elektrik gitar saykodelik hava yaratırken, davullar ve vokaller ile  folkik bir havayla parça, bir hayli kaotik yapıya bürünüyor. Akustik gitar ise blues yapmaya çalışır gibi bir hali var. Akustik gitarı takip etmeye çalışırken aklıma, Steve Howe'un akustik gitarıyla blues soloları çalmaya çalıştığı geliyor.

Albümün sonraki basımlarında eklenen iki parça yarattığı atmosfer ile ilk üç parçaya benzer gözüküyor olsa da, yapı olarak biraz farklı. Her iki parçanın adları da ingilizce olarak verilmiş.

'Eternal Flow'; ağır aksak ilerleyen mükemmel bir saykodelik parça. Her dinlediğimde Pink Floyd'dan 'Cymblane' parçasını dinlediğim kadar zevk alıyorum.

'Paramechanical World', yapı olarak 'Eternal Flow' benzeri, biraz daha hızlısı. Vokali ve elektrik gitarın kafa yapıcı tınıları da fazlalığını gösteriyor. 1960'ların sonu, 70'lerin başlarında en yaratıcı dönemlerini yaşayan saykodelik rock'a gösterilebilecek en güzel örneklerden.

Amon Düül, kendilerinden ayrılıp, Amon Düül II diye müzik yapan arkadaşları kadar kalıcı ve krautrock'a yön verici olmadılar. Yaptıkları müzik ile sadece kendi dönemlerinde hatırlanacaklar, bir de Amon Düül II'nin efsanesi sayesinde.

Yukarıda da belirttiğim gibi, Amon Düül'ün hatırlanacağı tek albüm olan 'Paradieswarts Düül', progresif rock'a muhteşem bir örnek değildir. Eğer benim gibi saykodelik rock'tan hoşlanmayan, evet hoşlanmayan, birisiyseniz; bu albümü seveceğinizden eminim. Klasik anlamda saykodelik yapmayan Amon Düül, bu albümüyle, 60'lar ve 70'lerin progresif rock öncesi müzik anlayışını kavrayabilmek için çok güzel bir albüm.

1. Love is Peace (17.13)
2. Snow Your Thirst And Sun Your Open Mouth (9.28)
3. Paramechanische Welt (7.38)
4. Eternal Flow (4.10)
5. Paramechanical World (5.44)

Süre : 44.13

Ella Bauer / Arp (1,4,5), Bongo (1)
Klaus (Lemur) Esser / Davul, Elektrik & Fuzz (2) Gitar, Bas gitar, Perküsyon (4,5)
Rainer (Dadam) Bauer / Vokal, Akustik Gitar(1), Elektrik Gitar(3-5), Bas Gitar (2,4,5)
Ulrich Leopold / Piyano ve Geri Vokal (1), Gitar (2-5), Bas gitar (1,4,5), Trompet ve Perküsyon (4,5)
Helge Filanda / Davul (2,4,5), Gitar (4,5)
Algelika (Noam) Filanda / Afrika davulları (2), Flüt (4,5)

Konuklar
Hansi Fischer / Flüt & Bongo (1) (Xhol grubundan)
John Weinzirl / Gitar (3) (Amon Düül II grubundan)
Chris (Shrat) Thiele / Bongo (3) (Amon Düül II grubundan)



21 Mayıs 2017 Pazar

Alamaailman Vasarat - Huuro Kolkko 2009


Alamaailman Vasarat, 2009 yılında Gargantua ile birlikte favori avantgard gruplarımdan biriydi. Her iki grup sayesinde avantgard müziğe daha fazla ilgi göstermeye ve dinlemeye başladım. Gargantua daha yavaş tempoda müziklerini yaparken Alamaailman Vasarat çoşar vaziyette, trash metal anlayışında yapıyorlardı.

18 Mayıs 2017 Perşembe

Delirium - Dolce Aqua 1971



İtalyan progresif rock'ının altın yılından bir yıl öncesi, Delirium adlı bir grup ilk albümünü yayımlar. 1971 yılının sonlarında yayımladıkları albümle, ülke çapındaki konserlere katılırlar. 1972 yılına geçildiğinde ise 'Jesahel' parçasıyla bütün ülkede bilinir hale gelirler.

15 Mayıs 2017 Pazartesi

Led Zeppelin - I 1969



Rock dünyasında tüm zamanlarının ilk beşe rahatlıkla girebilecek grup, Led Zeppelin. Led Zeppelin'i bilmek için progresif rock'ı boşverin, rock dinlemeye bile gerek yok.

11 Mayıs 2017 Perşembe

Harmonium – Si on avait besoin d'une cinquième saison 1975



Harmonium, kanadalı folk müzik üzerinden progresif rock yapan gelmiş geçmiş en iyi albümlerinden birisine imza attılar. 1975 yılı çıkışlı albümü 10 yıl önce ilk dinlememden sonra bile unutabilmiş değilim.

8 Mayıs 2017 Pazartesi

Jean Michel Jarre - Oxygene 1976



Oksijen günümüzde ki bütün canlılığın temel maddelerin başında geliyor. En azından canlıların büyük bir kısmı oksijene ihtiyaç duyuyor. Oksijensiz organizmalarda yok değil. Bu tür canlılar ağırlıklı olarak okyanus diblerinde yaşıyor.

4 Mayıs 2017 Perşembe

Bruce Springsteen - The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle 1973



Progresif rock'ın bir çok türü bulunuyor. Bunlar genel olarak müziğin kompozisyon yapısına bakılarak kategorilendiriliyor. Ancak bazı gruplar bu tanımlara uymasa da istisna durumlar sebebiyle progresif rock olarak değerlendiriliyor. Örnek olarak verebilceğim Wishbone Ash, Deep Purple gibi grublardır. Black Sabbath grubu da 70'lerin başlarında yaptıkları müzik progresif rock olarak değerlendiriliyor. Bir başka ilginçlikte Judas Priest'in ilk albümünün progresif rock olarak tarif edilmesi. Bu konuda haksız değiller.

2 Mayıs 2017 Salı

Kansas - Kansas 1974



Kansas, ABD'li progresif rock gruplarının en kaliteli ve yaratıcı olanlarından. Grup, içinde doğup büyüdüğü Kansas eyaletini isim olarak seçerler.

28 Nisan 2017 Cuma

Roger Waters - Radio K.A.O.S 1987



Radio K.A.O.S, 1987 yılında çıkan Roger Waters'ın 3. solo albümü. Bütün albümleri gibi bu albümü de konsept bir albüm. Billy adındaki kötürüm olmuş birisiyle Radyo DJ'i Jim arasındaki ilişkiyi anlatır.